Categorie archieven: Nieuws

Waar blijft de campagne nou?

Nog zes weken te gaan tot de verkiezingen voor de Tweede Kamer, maar praktisch alle partijleiders zijn op vakantie. Mark Rutte kondigde zelfs aan pas op 25 augustus campagne te gaan voeren. Het ziet er naar uit dat ook andere partijleiders pas ver in augustus met hun boodschap komen. Ik heb nieuws voor ze: dan is het te laat.

Vier jaar geleden werkte ik op het landelijk hoofdkwartier van Barack Obama’s presidentiële campagne. Jarenlang had ik in de veronderstelling geleefd dat het hoogtepunt van de inzet van dat hoofdkwartier in de laatste weken, of zelfs de laatste dagen voor de verkiezingen zou zijn. Niets bleek minder waar: het zwaartepunt van onze campagne lag in juli 2008, ruim drie maanden voor de verkiezingen. In die maand waren verreweg de meeste mensen actief op het hoofdkwartier en werd met name op de inhoudelijke boodschap van Obama zeer strak regie gevoerd.

De veelbesproken grassrootscampagne, waarbij via social media, belacties en huis-aan-huis bezoeken zoveel mogelijk mensen direct werden opgezocht bereikte haar apotheose wél pas in de laatste weken, toen miljoenen vrijwilligers voor Obama op de been waren. Het landelijk hoofdkwartier was toen bijna leeg: praktisch iedereen was naar één van de swingstates gestuurd om te helpen met die grassroots campagne (die als communicatiemiddel slechts ondersteunend is aan de boodschap van de leider, het is níet de kern van een campagne, zoals hier nog wel eens abusievelijk wordt verondersteld).

Het is precies de tegenovergestelde beweging van wat we nu in Nederland zien gebeuren. Hier wordt nu door leden van diverse partijen campagne gevoerd op stranden en campings, soms zelfs in het buitenland. Maar in de landelijke media is het oorverdovend stil. Ik zie berichten langskomen over het aanhouden van tuinkabouterdievegges en Justin Bieber die zich heeft misdragen in een vliegtuig. Komkommertijdberichten dus, terwijl de economische crisis steeds erger wordt en kiezers snakken naar stabiliteit, visie, leiderschap en oplossingen.

Nu zou je kunnen stellen dat we nog wel een maandje kunnen wachten tot de partijen de media opzoeken. Dat kan inderdaad, maar electoraal gezien zijn ze dan te laat, zo leerde de Obama campagne mij. Een paar weken voor de verkiezingen nog nieuwe inhoudelijke plannen of boodschappen lanceren werd in de Verenigde Staten als volstrekt zinloos geacht. Alle media zitten dan immers bovenop de campagne, waardoor je geen verhaal ongeschonden of zonder direct gevraagde reacties van de tegenstander(s) meer naar voren kon krijgen.

De belangrijkste reden om het inhoudelijke accent al maanden voor verkiezingen te leggen is echter dat kiezers hun voorkeur voor een partij of stroming dan al bepalen. Het kan zijn dat ze nog niet precies weten op welke partij ze gaan stemmen, maar ze weten dan al wel dat ze bijvoorbeeld meer naar D66 neigen dan naar de SP. In de maanden die volgen toetsen ze dan bewust of onbewust die voorkeur aan gebeurtenissen uit de campagne. Blijft Pechtold voor hen zinnige dingen zeggen, of haken ze alsnog af door afwijkende meningen of uitglijders?

Het is heel moeilijk om een kiezer van mening te doen veranderen. Mensen hebben van nature de neiging om hun gemaakte keuzes te verdedigen. Je moet dus van goede huize komen om je ideeën aan hen te kunnen verkopen. Een goede manier daarvoor is eindeloze herhaling van je boodschap. Wilders is daar briljant in. Na de val van het kabinet Rutte herhaalde hij gewoon in ongeveer elke zin die hij uitsprak dat het ‘Brusselse dictaat’ schuldig was aan het mislukken van de onderhandelingen, niet de PVV. In de dagen, weken en maanden daarna bleef hij herhalen dat de schuld van alle problemen in Brussel lag en dat de PVV daar de oplossing voor zou bieden. Hij herhaalde zijn stelling daarover in zijn interview met EenVandaag zelfs zo vaak, dat presentator Bas van Werven verzuchtte: ‘Dat heeft u nu al vijftien keer gezegd.’ Van Werven was er wellicht niet blij mee, maar het wérkte wel. Iedereen weet nu wat de PVV als hoofdthema voor de verkiezingen heeft: minder Europa. Bij veel andere partijen is het voor kiezers (en soms ook voor de partijen zelf) vaak volstrekt onduidelijk wat hun hoofdboodschap is. Als ze die al hebben.

De les is: begin zo vroeg mogelijk met het communiceren van je boodschap. Drie tot zes maanden voor de verkiezingen moet die boodschap al helder zijn. Herhaal die boodschap vervolgens eindeloos, net zo lang tot iedereen er stuitergek van wordt, maar het wel wéét. In de weken en dagen voor de verkiezingen kun je de straat opgaan en de bal symbolisch proberen in te koppen. Partijen die deze strategie nu al volgen, zullen geen hele grote negatieve verschillen zien in de peilingen nu en de uitslag op 12 september. Ze kunnen echter nog wel extra groeien. Partijen die pas op het laatste moment campagne gaan voeren, moeten niet gek opkijken als ze nog maar weinig nieuwe kiezers in hun kamp weten te trekken. Daar zijn ze dan echt te laat mee.

Kirsten Verdel was stafmedewerker van Barack Obama en is nu senior adviseur bij Dröge & van Drimmelen. Haar artikel is gepubliceerd in NRC Next, 31 juli 2012.

De lobbyist als volksvertegenwoordiger

Gesproken woord geldt

Goedenavond dames en heren,

Ik ben gevraagd om vanavond een verhaal te houden over de rol die public affairs (ook wel lobbyen genoemd) speelt in de besluitvorming van de hedendaagse democratie. Laat ik in dit gezelschap van retorisch geïnteresseerden dan ook maar beginnen met beeldspraak. Voor u staat een boodschappenjongen. Met een verlanglijstje van een bedrijf op zak beweeg ik mij in de achterkamertjes van politiek en ambtenarij. Met wheelen en dealen haal ik voor mijn klanten opdrachten, geld of wetgeving binnen. Vaak buiten het gezichtsveld van de burger: mijn vakgenoten en ik zoeken coalities die schijnbaar onmogelijk zijn en die het daglicht slecht verdragen. En we bewerken onze volksvertegenwoordigers als de stembussen al lang gesloten zijn.

Zo op het eerste gezicht staat dit werk in schril contrast met enkele kernwaarden van de democratie: openheid, transparantie en eerlijkheid. Waarschijnlijk is dit het beeld dat velen van een lobbyist hebben. Hij – het is altijd een hij in dat beeld – praat glad, draagt een iets te duur pak en werkt voor een chique kantoor met meerdere namen.

Later in mijn verhaal zal ik terugkomen of dit beeld klopt.

Maar eerst: hoe wordt iemand een lobbyist? Het is nou niet zo dat ik al vanaf mijn 15de droomde van een baan waarin ik de belangen van bedrijven en organisaties zou vertegenwoordigen. Wellicht een beetje hoogdravend, maar rond die leeftijd begonnen wel mijn idealen op te komen. Ik wilde me inzetten voor een betere en eerlijkere maatschappij. Een samenleving waar we de welvaart delen en oog hebben voor anderen. In mijn studietijd werd ik lid van de Partij van de Arbeid, omdat ik me thuis voelde bij een brede volkspartij die een brug wilde slaan tussen de kansarmen en de kansrijken. Na mijn studie ging ik bij de PvdA werken als perswoordvoerder van Wouter Bos en als politiek adviseur van staatssecretaris Dijksma. Met een beetje overdrijven kun je zeggen dat ik de boodschap van de sociaal democraten hielp verkopen aan de kiezer. Nu werk ik bij het Haagse public affairs- en communicatiebureau Dröge & van Drimmelen.

Maar terug naar mijn beeldspraak. In het beeld dat ik eerder schetste, druist de activiteit lobbyen ogenschijnlijk lijnrecht tegen de kernwaarden van democratie in. De beroepsgroep van PA-professionals behartigt de belangen van de grote jongens. We werken in de achterkamertjes. En beïnvloeden onze politici en beleidsmakers nádat het volk zich heeft uitgesproken.

De vraag is nu: is dit erg?

En, nog belangrijker, ondergraaft lobby onze democratie?

Op deze vragen is mijn antwoord twee keer ‘nee’. Nee, het is niet erg dat lobbyisten de belangen van anderen behartigen. En nee, lobby ondergraaft onze democratie niet. Maar maakt haar naar mijn mening juist sterker en weerbaar.

Maar wat betekent lobbyen eigenlijk? In feite is lobbyen niets meer of minder dan middelen inzetten om iets te bereiken. Een voorbeeld. Drie vrienden plannen hun jaarlijkse weekendje weg. Over de datum zijn we het eens, maar over de bestemming nog niet. Martijn wil naar Londen, ik naar Barcelona en Guus wil liever naar Portugal. Wat gebeurt er? Martijn pakt de telefoon, belt naar mij op en begint een ‘lobby’ voor Londen. Hij weet dat ik gek ben op sport, en laat in dat weekend nu net ook de Olympische Spelen in Londen zijn….. Ook in het dagelijks leven lobbyen we om iets voor elkaar te krijgen. We zoeken uit wat mensen beweegt en proberen hen op deze wijze aan onze kant te krijgen. En by-the-way: het is Londen geworden, eerste week van augustus en de kaartjes voor voetbal, hockey en basketbal zijn binnen.

Ik zie lobbyisten als mensen die anderen helpen om resultaat te boeken. In de maatschappij speelt een veelheid aan belangen, die kris-kras door elkaar lopen. Mensen zien steeds minder van hun eigen belang terug bij de traditionele partijen. Wel kunnen zij hun stem laten horen en invloed uitoefenen door zich te verenigen. Dat kan in de vorm van een bedrijf, maar net zo goed in een maatschappelijke organisatie, stichting of belangengroep. Zo kan het dat een multinational als Stork lobbyt voor gevechtsvliegtuig de JSF. En dat parallel daaraan Natuurmonumenten pleit voor het bijplaatsen van wilde Korhoenders om de populatie te redden. En een groep ouders bij de stadsdeelraad pleit voor meer speelruimte voor hun kinderen.

Vandaar dat ik het grappig vind dat mensen bij een lobbyist meteen denken aan een gladde prater, in een strak pak, werkzaam voor een duur bureau met meerdere namen. En jazeker, die lobbyist bestaat. Toen Femke Halsema nog niet zo lang geleden in een interview zei dat ze in haar hele Kamerperiode met geen enkele lobbyist had gesproken, doelde ze vast en zeker op dit stereotype. Maar ik mag toch hopen dat Halsema wel eens een gesprek heeft gehad met Bernard Wientjes van VNO-NCW, dat lobbyt voor de belangen van het Nederlandse bedrijfsleven. Of met Agnes Jongerius van de FNV. De meeste lobbyisten zijn personen die opkomen voor de dingen die mensen in Nederland belangrijk vinden, of het nu gaat over cultuur, natuur, dierenwelzijn, de auto of knikkerputjes in de straat. Eerder noemde ik openheid, transparantie en eerlijkheid als democratische kernwaarden. Laten we daar nog vrijheid op meningsuiting aan toevoegen. Wat in feite is lobbyen niet meer of minder dan het recht op je mening te geven.

Ook over de methodes die lobbyisten gebruiken verschillen de meningen. Een kleine week geleden verscheen in verschillende media het bericht ‘Philip Morris lobbyt agressief’. Wat was er aan de hand? De tabaksfabrikant heeft in Bergen op Zoom een fabriek met 1400 banen. De vrees is dat de accijnsverhoging die is voorgesteld in het Lenteakkoord, grote gevolgen zal hebben voor de werkgelegenheid. Philip Morris probeert nu via de lokale politici de landelijke politiek te bereiken. De argumenten zijn op een rij gezet en Philip Morris heeft een conceptbrief opgesteld, die de lokale politici kunnen gebruiken om hun vrees in Den Haag kenbaar te maken.

Is dit ‘agressief’, zoals media als EénVandaag, de Telegraaf en Nu.nl kopten? Worden lokale politici voor het karretje van de sigarettenlobby gespannen? Ik vind het in ieder geval nogal meevallen. Zoals ik het zie zetten ze argumenten op een rij en helpen ze lokale politici die veelal weinig tijd hebben een helder verhaal te formuleren. De term ‘agressief’ is vooral aantrekkelijk omdat het om de sigarettenlobby gaat. Wanneer een partij als Natuurmonumenten voor deze manier van lobby zou kiezen, (wat ze in het verleden hebben gedaan) is de nieuwswaarde bijna nihil.

Even terug naar onze democratie. Kort door de bocht gezegd: in Nederland maakt de regering het beleid en de Kamerleden worden geacht dit te controleren. Om deze constructie te laten slagen, zijn er volksvertegenwoordigers nodig die weten wat er speelt in de maatschappij en weten wat de wensen zijn van de samenleving. Kamerleden die informatie op waarde kunnen schatten en afwegen.

Het is onze taak als lobbyisten om hen van deze informatie te voorzien. Wij zorgen er voor dat de informatie gestructureerd en behapbaar is. En ja, natuurlijk is deze informatie gekleurd. En ja, we worden ervoor betaald. Dat is ook helemaal niet erg: net als in het dagelijks leven is de eerste stap in krijgen wat je wil, het aangeven dát je iets wil. De uiteindelijke beslissing ligt niet bij mijn klant, niet bij mij als lobbyist, maar in de democratische besluitvorming. ‘Don’t hate the player, hate the game’, heb ik hierover eerder gezegd in een boekje dat Joris Luyendijk schreef over politiek Den Haag.

Daarstraks zette ik de lobbyist neer als boodschapper, maar ik spreek liever van een coach voor zijn opdrachtgever. Een goede lobbyist weet namelijk precies hoe een besluit tot stand komt en op welk moment je het beste in actie kunt komen om resultaten te boeken. Die besluitvorming is complex, hangt samen met andere thema’s en is plaats- en tijdgebonden. Goede lobbyisten nemen hun opdrachtgevers bij de hand, zoals Bert van Marwijk het Nederlands elftal naar de overwinning coacht.

In het voortraject helpen wij organisaties en bedrijven om tot de kern van hun verhaal te komen en een heldere boodschap te formuleren. Wij helpen de juiste prioriteiten te stellen en denken na over de inhoud én verpakking van de boodschap. Daarin hebben we dus die coachende rol. Maar ook zijn we bijna  opvoeders. Iemand die bij me komt met een verlanglijstje, in de trant van: ‘regel dit voor me’, zal ik een spiegel voorhouden. Eerst moeten we antwoord hebben op vragen als: waarom wil je dit binnenhalen. En wat heb je als wisselgeld. Sta je alleen in je standpunt of heb je medestanders. Een goede lobbyist denkt mee en stuurt op wat haalbaar is. En dat begint altijd met tegenspel aan de opdrachtgever: een lesje in realisme. Gelijk hebben is iets anders dan gelijk krijgen.

Nu ik toch het bestaande beeld van de lobbyist aan het nuanceren ben, is het goed om ook op de ethiek van het beroep in te gaan. Net als een strafrechtadvocaat wordt aan een lobbyist de onvermijdelijke vraag gesteld: ‘Zou je voor iedereen kunnen werken?’ Nee, dat zou ik persoonlijk niet kunnen. Zo heb ik een lobbyverzoek voor een producent van bont afgeslagen, omdat ik me er zelf niet senang bij voelde. Daarmee wil ik niet zeggen dat ik vind dat je niet mag lobbyen voor bont, maar ik zag het mezelf op dat moment niet doen. Dat is dus op puur persoonlijke gronden.

Persoonlijke afwegingen zijn één: ik wil werken voor een bureau dat ook nee durft te zeggen tegen een mogelijke opdrachtgever. Een andere grens kan bijvoorbeeld de wet zijn. Maar hier kan het lastig worden. Een lobbyist kan gevraagd worden om te lobbyen voor iets dat op dit moment buiten de wet valt. Om een voorbeeld te noemen: de coffeeshopeigenaren voeren een lobby voor hun bestaan. Strikt genomen valt hun wens buiten de wet, maar niemand zal hun het recht ontzeggen om zich uit te spreken. En dus te lobbyen voor wetgeving die voor hun gunstig uitpakt.

Het lijkt me dat niemand hier een bezwaar tegen kan hebben. Wel kun je natuurlijk bezwaar hebben tegen foute lobbymethoden als oneigenlijke druk uitoefenen of manipulatie. Daar is de beroepsgroep zich bewust van en om die reden heeft de Beroepsvereniging een gedragscode opgesteld. Iedereen die lid wil worden van de Beroepsvereniging moet deze code onderschrijven, waarin bijvoorbeeld transparantie, integriteit, houden aan wet- en regelgeving en belangenverstrengeling zijn omschreven.

Dit is de verantwoordelijkheid die de public affairs-professional op zich neemt. Daarnaast vind ik dat ook onze volksvertegenwoordigers en ambtenaren verantwoordelijkheid dragen. In eerste instantie horen zij te beslissen op inhoud en informatie. En niet op basis van druk of persoonlijk gewin. Dat is het politieke spel, en in dat spel ligt besloten dat beslissers en beleidsmakers mans genoeg zijn om zich niet onder druk te laten zetten.

Dames en heren, ik kom tot een afronding van mijn verhaal. En ik kom nogmaals terug op de vraag: ondergraaft lobby de democratie? Mijn antwoord blijft: nee.

Nee, lobby ondergraaft de democratie niet, maar versterkt de democratie juist. Door middel van lobby hebben bedrijven, organisaties, ideële instellingen en gewone burgers de mogelijkheid om zich uit te spreken. Niet alleen wanneer de stembussen geopend zijn, maar wanneer zij dat zelf willen of noodzakelijk vinden.

De lobbyist is hiervoor het vehikel. Hij helpt en ondersteunt niet alleen de grote bedrijven, maar ook de underdog.

Een lobbyist weet wat er speelt in de samenleving. En hij vertegenwoordigt belangen van mensen uit die samenleving. Met enig chargeren en een knipoog durf ik te zeggen: een lobbyist is eigenlijk een soort van volksvertegenwoordiger.

Ik dank u hartelijk.

Sherlo Esajas over verkiezingen in de VS en Nederland

Afgelopen vrijdag 11 mei mocht ik op Radio 1 bij het programma BNN Today de week doornemen. Samen met Sywert van Lienden (oprichter G500), Erik Dijkstra (de Jakhalzen, DWDD) en Eric Corton (muzikant) bespraken wij diverse onderwerpen die in het nieuws waren verschenen. Zo spraken we onder andere over de campagne van Obama en zijn besluit om het homohuwelijk te steunen, de lijsttrekkerverkiezing van het CDA en de kandidaatstelling voor lijsttrekker van Tofik Dibi. Het programma werd gepresenteerd door Willemijn van Veenhoven.

Klik hier om het eerste uur half uur van de uitzending te luisteren.

En hier om de rest van de uitzending te beluisteren.

Nieuwsbericht 9 mei

Nieuws uit de Eerste Kamer

De Eerste Kamer heeft afgelopen dinsdag besloten geen lopende wetsvoorstellen controversieel te verklaren. Dit betekent dat alle wetsvoorstellen die in behandeling zijn bij de Eerste Kamer gehandhaafd blijven. Dit zijn onder andere de Drank- en Horecawet en de besluitvorming over huurverhoging. Wel is op verzoek van minister Kamp het pensioenakkoord in de wachtstand gezet, aangezien er een nieuw wetsvoorstel in de maak is om de AOW-leeftijd sneller te verhogen.

Vooruitblik Tweede Kamer

De Tweede Kamer beslist volgende week over het controversieel verklaren van wetsvoorstellen die daar in behandeling zijn.  Als u benieuwd bent naar relevante informatie voor uw organisatie, neem dan contact op met onze adviseurs.

Nieuwsbrief 26 april

 

Verkiezingen op 12 september

De Koningin verzocht het demissionaire kabinet gisteren 24 april de ontbinding van de Tweede Kamer der Staten-Generaal te bevorderen en op woensdag 12 september verkiezingen te houden. Op vrijdag 27 april besluit de ministerraad formeel daarover.

Plenair debat 25 april 

Tijdens het debat gisteren in de Tweede Kamer nam premier Mark Rutte verantwoordelijkheid voor het mislukken van de Catshuisonderhandelingen. De premier zei dat hij hoopt dat de Kamer wil debatteren over een groot pakket aan maatregelen, zodat een gedegen begroting voor 2013 aan Brussel gestuurd kan worden.

 Een uitkomst van het debat is de afspraak om morgenochtend 26 april vanaf 10.00 uur een plenair debat te voeren met de financieel woordvoerders en fractievoorzitters. Daarin spreken zij onder andere over de  brief die het demissionaire Kabinet vandaag naar de Kamer stuurt met daarin:

–       alle ins en outs van de Catshuisbesprekingen.

–       de mogelijke consequenties vanuit Brussel (o.a. een sanctie van 1,2 miljard euro per jaar) als niet aan de norm van maximaal 3% begrotingstekort wordt voldaan.

–       het pakket aan maatregelen uit het Catshuisakkoord.

De politieke partijen willen ook aandacht voor hun eigen crisispakketten. Het Centraal Planbureau zal deze donderdag om 13.00 uur doorgerekend hebben. De Kamer wil tot een pakket komen dat voor 30 april naar Brussel wordt gestuurd. De vraag is of dit een pakket wordt onder de Brusselse norm, zoals VVD, CDA, CU, SGP en D66 willen, of dat dit een pakket wordt met minder bezuinigingen, waardoor het begrotingstekort boven de 3% uitkomt.

Controversiële dossiers
In de komende maanden vergadert de Tweede Kamer gewoon door. Maar vanwege de demissionaire status van het kabinet niet over alle onderwerpen. De Tweede Kamer stelt een lijst op met controversiële onderwerpen. De onderwerpen die op die lijst staan worden uitgesteld totdat er een nieuw kabinet is of tot de Kamer besluit om het onderwerp van de lijst af te halen.

Wetsvoorstellen waarvan te verwachten is dat een nieuw kabinet er anders mee omgaat, worden in de regel controversieel verklaard. De vaste Kamercommissies van de Tweede Kamer inventariseren op korte termijn welke stukken ‘nog aanhangig zijn.’

Minderheid telt ook mee
De commissies maken vervolgens lijsten met mogelijk controversiële onderwerpen. Om een onderwerp controversieel te verklaren is in beginsel een Kamermeerderheid nodig, maar de Kamercommissie kan een voorstel ook op basis van een minderheid aanmerken als controversieel. Dat bespreken de commissies deze week in de procedurevergaderingen.
Onze adviseurs volgen deze vergaderingen op de voet en kunnen u uit eerste hand informeren over de stand van zaken. Wilt u nu al weten welke vergaderingen voor u relevant kunnen zijn? Neemt u dan contact op met uw adviseur.

Plenaire stemming 
De Tweede Kamer stemt na het mei-reces plenair over deze voorstellen, daarbij telt de meerderheid. Tijdens de plenaire vergadering, maar ook later, kunnen nog wijzigingsvoorstellen worden gedaan. De lijst kan dus nog veranderen. Wij verwachten dat pas na half mei duidelijkheid is over de definitieve lijst.

Eerste Kamer
De fractievoorzitters in de Eerste Kamer hebben besloten dat op 8 mei het College van Senioren (EK-fractievoorzittersoverleg) bespreekt welke wetsvoorstellen  controversieel worden verklaard. Het gaat hier om wetsvoorstellen die op dit moment bij de Eerste Kamer aanhangig zijn. 

De Eerste Kamer zal in haar plenaire vergadering formeel besluiten welke wetsvoorstellen controversieel worden verklaard en welke niet. Dinsdag 8 mei is de eerstvolgende vergaderdag van de Eerste Kamer. Wilt u graag op de hoogte gehouden worden van wetsvoorstellen die momenteel bij de Eerste Kamer liggen dan kunt u dit aangeven bij uw adviseur.

Kabinet-Rutte biedt ontslag aan

afschrift-brief-aan-koningin-beatrix-over-ontslag-kabinet.pdf

Procedure
De Koningin neemt het verzoek van Rutte in beraad en wint  advies in bij haar belangrijkste adviseurs. Dat zijn de voorzitter van de Eerste Kamer,Fred de Graaf, voorzitter van de Tweede Kamer, Gerdi Verbeet en vice-voorzitter van de Raad van State, Piet-Hein Donner. Als de Koningin akkoord gaat, gaat het Kabinet Rutte demissionair verder tot het moment dat het nieuwe kabinet is geïnstalleerd. In deze periode behandelt het Kabinet geen nieuwe voorstellen. Een demissionair kabinet handelt de lopende zaken af tot een nieuw kabinet na de verkiezingen is gevormd.

De Rijksvoorlichtingsdienst zegt dat premier Rutte maandag de pers niet meer te woord staat. Hij geeft 24 april, tekst en uitleg over de situatie in een Kamerdebat. Tijdens het debat spreken de parlementariërs naar alle waarschijnlijkheid ook over de rol van de Koningin tijdens de informatie en formatie. Een voorstel voor verandering van die rol ligt momenteel ter behandeling in de Eerste Kamer.

Plan van aanpak financiële crisis
De grote vraag in het debat zal ook zijn hoe de regering nu om moet gaan met het plan van aanpak rond de financiële crisis dat zij voor 30 april naar Brussel moet sturen. Hierin moet de Nederlandse regering beschrijven hoe zij de crisis te lijf gaat. Onderdeel hiervan is de afspraak dat Nederland haar begrotingstekort onder 3% brengt in 2013. Anders volgen er sancties door de EU. Waarschijnlijk onderhandelen de VVD en het CDA met verschillende oppositiepartijen over een plan dat een meerderheid van de Kamer zal ondersteunen.

Controversiële voorstellen
Maandag zijn alle fractievoorzitters twee keer bij elkaar gekomen om onder leiding van Tweede Kamervoorzitter Gerdi Verbeet over de situatie te praten. In de procedurevergaderingen door de vaste Kamercommissies besluiten de fracties welke dossiers controversieel worden verklaard. Dat is belangrijk aangezien de Tweede Kamer deze voorstellen niet meer kan aannemen tot er een nieuw kabinet is. Een wetsvoorstel wordt controversieel verklaard als de Tweede Kamer verwacht dat behandeling hiervan onder een nieuw kabinet en met gewijzigde samenstelling van de Tweede Kamer tot een andere uitkomst leidt. Deze week beslissen de fracties in de Tweede Kamer welke onderwerpen controversieel zijn en welke thema’s nog wel in behandeling blijven. Ook de Eerste Kamer kan onderwerpen controversieel verklaren. Dröge & van Drimmelen houdt u graag op de hoogte van de laatste informatie.

Tussentijdse verkiezingen
De verkiezingen vinden naar alle waarschijnlijkheid in september of oktober plaats, omdat veel Nederlanders in de zomerperiode op vakantie zijn. De verkiezingen moeten namelijk (minimaal) 83 dagen na het ontbinden van de Tweede Kamer plaatsvinden. Hiervan worden 40 dagen uitgetrokken voor de kandidaatstelling. Op de 43e dag na de kandidaatstelling vindt de stemming plaats. De ontbinding van de Tweede Kamer kan op een weloverwogen moment worden gekozen. Daar zijn geen regels aan verbonden. Er kan dus wat tijd zitten tussen het moment dat het kabinet valt tot aan het moment van ontbinding om er onder andere voor te zorgen dat de verkiezingen niet in een vakantie of recesperiode worden gehouden.

Politieke partijen aan zet
In de komende weken benoemen de politieke partijen hun selectiecommissies en programmacommissies. Zij zoeken kandidaten voor de Tweede Kamerverkiezingen en stellen de inhoudelijke verkiezingsprogramma’s op. De diverse partijen kennen verschillende procedures voor het vaststellen van deze lijsten en programma’s. Over het algemeen kunt u ervan uit gaan dat alle partijen rond de zomer congressen organiseren ten behoeve van de belangrijke besluitvorming.

De komende periode blijven wij u informeren over voor u belangrijke informatie met betrekking tot de kabinetscrisis en verkiezingen. Heeft u in de tussentijd vragen? Neem gerust contact met ons op!

Wilt u meer lezen over het pakket aan maatregelen dat in het Catshuis is besproken kijkt u dan hier Toelichting pakket maatregelen

Sponsoring Verkiezing Overheidsmanager van het Jaar

Dröge & van Drimmelen vindt het belangrijk dat aandacht en waardering uit gaat naar overheidsmanagers die zich toegewijd en professioneel bewegen in het politieke en maatschappelijke veld. Dit komt ten goede aan de kwaliteit van de publieke sector.

Dröge & van Drimmelen is een bureau dat middenin de samenleving opereert, dit evenement sluit aan bij onze visie en werkwijze.

"dr2

Meer informatie?

Kijk voor meer informatie en aanmelding van kandidaten op de website van de Verkiezing Overheidsmanager van het Jaar 2012.