Meer vertrouwen in technologie

Meer vertrouwen in technologie

14 juli 2016 - “Het schort bij overheid, politiek en betrokken professionals aan vertrouwen in nieuwe ICT technologie, kunnen jullie ons helpen?”, zo kwam een groot bedrijf naar ons toe met een concrete vraag. 

Zo is er bijvoorbeeld de zorgsector waar, ondanks al jarenlange pogingen van overheid en sector zelf, de kosten nog steeds verder toenemen en innovaties onvoldoende tot hun recht komen. Vernieuwende technologie kan daarbij een prima rol kunnen spelen. Het kan de efficiëntie in de zorg verbeteren en daarmee ook de kosten van de zorg voor overheid en patiënten doen afnemen. Toch zijn veel zorgprofessionals argwanend en vertrouwen zij de technologische middelen niet. Zo wil men bijvoorbeeld niet in de Cloud werken. ICT-systemen en informatie worden niet met elkaar uitgewisseld vanwege vermeende privacy redenen. Daarnaast worden noodzakelijke vernieuwingen niet doorgevoerd, terwijl er wel veel beschikbaar is. 

Het is niet eens zozeer de wetgeving die achterblijft. Immers, er is inmiddels de nodige wetgeving die helderheid biedt over privacy-eisen. Ondanks dat wetgeving het opslaan van data in de cloud wel toestaat, zijn ziekenhuizen terughoudend omdat het vertrouwen mist in de cloudtechnologie. Politici weten doorgaans ook wat er te koop is op de markt en dat men over de grenzen heen, bijvoorbeeld in enkele buurlanden, al voortvarender is met ICT in de zorg. Het betekent dat er binnen zorginstellingen, bij beroepsorganisaties, maar ook bij patiënten- en consumentenorganisaties nog het nodige “zendingswerk” moet worden verricht om hen ervan te overtuigen dat technologie geen bedreiging is, maar een kans en ook een “must”.

Een ander pregnant voorbeeld van gebrek aan vertrouwen in technologie doet zich voor bij ons democratisch stemproces in Nederland. Sinds er in 2006 technische onregelmatigheden werden geconstateerd bij de verkiezingen, en door wetenschappers en actiegroepen de discussie werd geopend over de betrouwbaarheid (en traceerbaarheid van gegevens) van stemcomputers, stemmen we weer als vanouds met het rode potlood. Het lijkt er sterk op, zo merk je samen met je opdrachtgever, dat Ministerie en Kamerleden huiverig staan ten opzichte van technologie. Ook al kunnen gespecialiseerde bedrijven met top expertise en reputatie elders in de wereld voldoen aan alle eisen en standaarden, wordt alsnog verhinderd dat in Nederland stemcomputers worden ingezet bij verkiezingen. Ook merk je dat de overheid huiverig is om met het bedrijfsleven te overleggen welke specificaties nodig zijn en wat er technisch uitvoerbaar en mogelijk is. In de ambtelijke binnenkamers worden eisen en technische aanbestedingsdocumenten opgesteld. Echter, gespecialiseerde bedrijven (en laat staan maatschappelijke partijen en hun ervaringskennis) worden daar vaak buiten gehouden.

Als public affairs adviseur heb ik samen met onze opdrachtgevers analyses gemaakt, geprobeerd bij stakeholders feiten en misverstanden uit elkaar te halen, en een aantal overtuigende praktijkervaringen gepresenteerd. Vanuit ons vak geredeneerd gaat het om: het slechten van barrières, het verbinden van publieke en private sector, inzicht bieden in de manier van werken en de juiste personen bij elkaar brengen. Ik vind het mooi en eervol om vanuit mijn vak te kunnen helpen en het vertrouwen te vergroten in betrouwbare technologie. Daar worden we immers allemaal beter van.