Jaarcongres ECP – achter de schermen

Jaarcongres ECP – achter de schermen

Wat je misschien niet direct associeert met het werk achter de schermen van een groot congres, is kalmte. Van te voren verwachtte ik dat ik met een beleefde glimlach in een nét acceptabel, maar iets te hoog tempo door het Circustheater zou benen, in de hoop dat niet op zou vallen dat mijn collega’s en ik de bezoekers behoedden voor catastrofes: te veel of juist te weinig bezoekers, afmeldingen van hoofdsprekers, ellenlange saaie speeches, niet werkende Powerpointpresentaties, niet geleverde bestellingen en ook vooral te weinig of tegenvallende lunch. Ondanks  kleine beproevingen, had ik genoeg momenten op de dag dat ik volledige kalmte ervoer. Toen ik overzag hoe de lunch verliep, ik in de Lourdeskerk de opbouw voor het diner checkte en toen ik helemaal achterin de Theaterzaal zag hoe de dag plenair werd afgesloten: kalmte. Iedereen wist wat hij moest doen en alles liep zoals het moest lopen.

Letterlijk achter de schermen vond toch ook mijn meest eervolle moment van de dag plaats: mijn performance als animatie. Waar bezoekers zich verzamelden in de Theaterzaal voor de plenaire opening van het Jaarcongres ECP, stond ik op mijn sokken in een repetitieruimte te popelen om  ‘op te treden’. Na enige oefening, maar vooral hilariteit, werd mijn silhouet achter de schermen live als ECP-poppetje op het hoofdscherm van de Theaterzaal geprojecteerd. Dit was mijn moment! Mijn act duurde welgeteld 24 seconden en aangezien niet ik, maar een animatiepoppetje voor het publiek te zien was, kon ik niet worden herkend. Maar eervol was het.

Het Jaarcongres ECP was wat mij betreft een succes. Na afloop zijn we als congresteam, na 16 uur pieken op één dag, pontificaal op de catwalk in de Lourdeskerk gaan zitten om het Jaarcongres met een welverdiend biertje af te sluiten. Wat fantastisch om zo’n dag achter de schermen mee te maken.

 

Benieuwd hoe het Jaarcongres ECP was? Zie hier het digitale magazine!

Hanna van Schie