Volkswijsheid

Volkswijsheid

Maar is dat wel zo? Onlangs werd de eigenaar van steakrestaurant Piet van Leeuwen in Amsterdam aangesproken op het feit dat hij al jaren paardenbiefstuk vermomd als runderbiefstuk serveerde. De restaurateur deed wat iedere media-adviseur zou hebben afgeraden. Tegen alle microfoons zei hij dat de mensen de steaks lekker vonden. Wat maakt het dan uit dat er niet bij stond dat het paardenbiefstuk was? Hij ontkende simpelweg dat de vlek überhaupt bestond terwijl die in de vorm van een full blown mediahype op hem af kwam. Dat is dus ook een manier om vlekjes weg te werken.

Kan het verstandig zijn om wel in je eigen een vlek te wrijven? Ja. De meest gehanteerde vorm is het boetekleed. ‘Met de kennis van nu’ zou immers alles anders zijn gegaan. Dat is de beproefde methode om de publicitaire storm te overleven in de wetenschap dat de volgende mediahype er alweer aankomt.

Soms is het verstandig om wél in de vlek te wrijven. Neem de woningcorporatiesector. Het gaat hier al lang niet meer om een mediahype rond één misstand. De corporatiesector heeft last van structurele stemmingmakerij. De vlek of vlekken waarmee het allemaal begonnen is doen er niet meer toe; ze zijn uitgegroeid tot een permanente smet op het blazoen. En dus kan iedereen kan van alles roepen over wat er mis is met de sector zonder die stellingname te hoeven onderbouwen. De algemene verwijzing naar ‘misstanden bij corporaties’ voldoet. Politiek gezien creëert dat het momentum om de sector voor 1,7 miljard aan het begrotingstekort te laten bijdragen, het toezicht overhoop te halen en bestuurders eenzijdig en zonder overleg maximum salarissen op te leggen die een bom leggen onder de CAO.

Niet wrijven, of die andere volkswijsheid: ‘stilzitten terwijl je wordt geschoren’,  is voor deze sector geen optie meer. Natuurlijk moeten de corporaties onder ogen zien dat de moraal over maatschappelijk ondernemerschap van corporaties veranderd is. En natuurlijk moeten de exorbitante salarissen omlaag. Maar vooral moet de sector duidelijk maken wat de samenleving aan haar te danken heeft: een betaalbaar dak boven je hoofd, een aanjaagfunctie voor de bouw, sociale cohesie in achterstandswijken. Er is genoeg. Het is tijd dat de woningcorporaties een zelfbewust verhaal over het voetlicht brengen. De vlek moet in perspectief worden gezet.

Onno Houtschild