Weetje van de week: Besluitvorming in de Europese Unie

Weetje van de week: Besluitvorming in de Europese Unie

Vaders moeten minimaal tien dagen betaald verlof krijgen rond de geboorte van hun kind. Daarnaast moet er een betaald ouderschapsverlof van vier maanden komen. Dat stelde eurocommissaris Marianne Thyssen van sociale zaken woensdag voor. Door deze verlofregelingen voor werknemers in een richtlijn vast te leggen, hoopt de Europese Commissie de participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt versterken. Of deze voorstellen het ook gaan redden valt nog maar te bezien, mede door de verschillende opvattingen van de lidstaten op dit onderwerp. Hoe gaat het besluitvormingsproces in de EU in zijn werk?

De Europese Unie functioneert als een rechtsstaat. Alles wat de EU doet is gebaseerd op Verdragen waarmee alle EU-landen hebben ingestemd. In die verdragen worden de doelstellingen van de EU omschreven. Om de doelstellingen uit de verdragen te behalen, kan de EU verschillende soorten rechtshandelingen vastleggen. Eén zo’n rechtshandeling is een richtlijn. Richtlijnen bevatten doelstellingen waar alle lidstaten van de Europese Unie aan moeten voldoen. Het beoogde resultaat staat vast, maar lidstaten mogen zelf bepalen hoe ze de richtlijn uitwerken. Daarbij kunnen ze rekening houden met de specifieke situatie in hun eigen land.

Of de richtlijn waarin de ruimere verlofregelingen wordt opgenomen er (in deze vorm) ook gaat komen is onzeker. De Europese Commissie besluit namelijk niet zelf over het lot van haar voorstel. Meestal wordt bij een voorstel van de Europese Commissie de ‘gewone’ wetgevingsprocedure doorlopen. Het voorstel van de Europese Commissie gaat dan eerst langs het Europees Parlement die de optie heeft om het voorstel goed te keuren of het voorstel aan te passen. Vervolgens gaat het al dan niet aangepaste voorstel naar de Raad van Ministers die op haar beurt het voorstel goedkeurt of aanpast. Na aanpassing door de Raad van Ministers gaat het voorstel weer terug naar het Europees Parlement dat het voorstel 1) kan aannemen, 2) kan verwerpen en 3) weer kan aanpassen. Mocht het Europees Parlement het voorstel aanpassen, dan gaat het terug naar de Europese Commissie voor advies. Tenslotte gaat het voorstel voor de laatste keer naar de Raad van Ministers die het kan goedkeuren of afkeuren.

Kortom, het besluitvormingsproces van de Europese Unie is zo simpel nog niet. Voor het behartigen van úw belangen in Europa kunt u contact opnemen met Dr2 Consultants via info@dr2consultants.eu