Dubbele doelstelling staat Klimaatwet in de weg

Dubbele doelstelling staat Klimaatwet in de weg

4 oktober 2016

In hun onlangs gepresenteerde Klimaatwet vallen Klaver en Samsom opnieuw in de valkuil van de dubbele doelstelling. Wie klimaatverandering wil tegengaan richt zich op CO2-reductie. Logisch dus dat twee van de drie doelstellingen in het voorstel hierover gaan: 50% reductie in 2030; 95% minder CO2 in 2050. Dit zijn getallen waar het klimaat mee gediend is, maar waarom streeft de wet dan ook een derde doelstelling na die het aandeel duurzame energie in 2050 op 100% stelt?

Duurzame energie draagt uiteraard bij aan CO2-reductie. In mijn ogen is hernieuwbare energie een van de middelen om de gewenste CO2-reductie te bereiken. Andere opties die hetzelfde doel dienen zijn mogelijk goedkoper, hebben een kleiner ruimtebeslag, et cetera. Door het beoogde middel als doelstelling voor te schrijven, zet dit voorstel het politieke debat op scherp en onze innovatiekracht buitenspel.

Bovendien gaat van deze dubbele doelstelling een perverse prikkel uit. Een van de belangrijkste instrumenten om CO2-reductie te bereiken is het Emission Trade System (ETS). Zoals we de afgelopen jaren hebben gezien leidt het stimuleringsbeleid voor duurzame energie tot grotere CO2-gebruiksruimte en tot een lagere prijs voor de uitstoot van CO2.

De opstellers van de wet zijn ongetwijfeld bekend met dit fenomeen en zullen inzetten op een beter werkend ETS. Helaas is dat iets wat we al jaren roepen en onder druk van vele belangen in Europa niet voor elkaar krijgen. Beter is het om alle beleidsballen te zetten op CO2-­reductie. Laat vervolgens het middel om daar te komen over aan de markt en maatschappij.

 

"Altijd op zoek naar de verbinding tussen het belang van de organisatie en realisatie van een duurzame samenleving."
Marieke van der Werf
Partner en senior adviseur